Menu

Oh, jij bent van de uitjes ? Leuk hoor !

Een natje en een droogje. Een zaaltje en wat sprekers, gezellie toch! Althans, dat poog je. Soms oog je wat gestrest terwijl, jij vermaakt je toch best, vergeleken met de rest… Ik  bedoel… Jij mag voor feestcommissie spelen! Chef slingers en ballonnen, beetje het budget verdelen…”

Ze moesten eens weten.

Of ze spreken tegen beter weten in: van eerste idee tot catering, sprekers, tijdlijnen en techniek. Het invullen van iedere uiting, binnen de perken de boekjes te buiten, heilige huisjes omver. De opzet, de inhoud, inspiratie van hot naar her en der, perfect vanaf het voor- traject en op iedere grote dag zelf. Soms op het randje omdat veranderlijkheid niet altijd een handje helpt.

Veel geregel, lange dagen; meer dan eens  kom je alsnog tijd tekort. Voor alle puntjes  op de i of juist eronder, zodat het een uitroepteken wordt!

Vraagtekens voorbij, onzekerheid opzij, een  waterdicht plan A en daarna B of C voor als het tegenzit. Weinig mensen weten dit, want… Mocht het vastlopen achter de  schermen, zal het nooit je decor verstoren. Jij denkt mee en jij denkt na. Maar wel altijd weken van tevoren.

Improviseren bij calamiteiten, vaak is er geen take-two, it takes veel meer dan two om een event te laten slagen: gedegen voorbereiding  is het halve werk. Koppen koel, goede verstaanders, handige handen en schouders… Sterk.

En iedereen heeft er verstand van; iedereen heeft iets te zeggen. Jaloers omdat jij en je collega’s altijd zorg dragen voor de organisatie van gelegenheden waar over het algemeen de top op komt dagen.

Terwijl jij daar meestal bezig bent met duizend vragen: gaat alles goed met die beamer, raakt niemand het draaiboek kwijt. En de  dansers en die dichter, alsjeblieft, die dichter… Komt die dichter wel op tijd?

Jij hebt al je werk af, opeens appen mensen  af, soms zit het voor; soms zit het tegen. Jij hebt zeven uur ’s ochtends afgesproken dus ben je er… Tien voor zeven. Voor een event dat start om zes uur ’s avonds en om elf uur  ’s avonds is afgelopen. En om één uur  ’s nachts, zoals verwacht, wordt er door  jou ook weer afgesloten.

Genodigden hebben de tent afgebroken, in de meest positieve zin van het woord. En jij geniet als men geniet; als je dat ziet, is dat  het grootste compliment dat je op zo’n  avond hoort.

Blijven lachen tussendoor, gastvrij en servicegericht. Chaos in je hoofd maar een oase op je gezicht. Omstandigheden meestal de baas, wandelend visitekaartje, meerwaarde voor het bedrijf. Niks gaat vanzelf: vooraf, tijdens en achteraf het toeval te lijf. Jij hoort bij de méér probeerders, sfeer creëerders, meesterbreinen die een plan pasklaar maken. Tot ze panklaar zijn, tot het web geweven: spinnen die ideeën tastbaar maken.

Weken strijden voor een paar uur, een paar uur zweten voor één minuut, een paar  minuten voor die ene tel. En men ziet alleen de buitenkant, niet de kleine dingen, alléén jij weet: in het grote plaatje gaat niks vanzelf.

Dus.

Genootschap, Wijhopendatiederegast- genootschap: blijf moois op maat maken is m’n boodschap, e-vent, of e-vrouw, eventvrouwen en -mannen, creatieve concepten in kannen en kruiken. Afsluitend: een verbale schouderklop, omdat we allemaal weleens een compliment kunnen gebruiken. Nou,  daar is ie. Ik zeg: hieperdepiep hoera!

Lang leve ieder hoofd van de ‘feestcommissie’!

In opdracht van het Genootschap van Eventmanagers – Derek Otte